Migdałek gardłowy (trzeci migdałek) jest skupiskiem tkanki limfatycznej położonej w górnej części gardła, tuż za jamą nosową. W prawidłowych warunkach jest niewidoczny w badaniu przez jamę ustną.
Trzeci migdałek rozrasta się u dziecka między 3 a 8 rokiem życia. W przypadku nadmiernego (patologicznego) przerostu dochodzi do trudności w oddychaniu przez nos, może być przyczyną częstych infekcji górnych dróg oddechowych i uszu oraz zaburzeń słuchu.
Istnieje kilka metod badania trzeciego migdałka - obecnie najlepszą i powszechnie uznawaną za podstawę rozpoznania jest badanie endoskopowe.
Badanie wykonuje lekarz laryngolog przy pomocy fiberoskopu, czyli cienkiego i giętkiego przewodu o średnicy kilku milimetrów wprowadzanego do nosa małego pacjenta. Dzięki niemu możemy w dużym powiększeniu na monitorze komputera obejrzeć lokalizację i wielkość migdałka. Całe badanie trwa ok. 15-30 sek., wynik zostaje zarejestrowany w formie elektronicznej, a następnie wydrukowany.
W ocenie migdałka gardłowego podstawowe znaczenie ma określenie czy jego wielkość wpływa na drożność trąbek słuchowych. Ma to duże znaczenie w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych uszu oraz niedosłuchu u dzieci. Jeżeli lekarz stwierdził powiększony migdałek to co dalej z nim zrobić ?
Patologicznie przerośnięty migdałek gardłowy usuwa się operacyjnie. O tym, czy dany migdałek kwalifikuje się do usunięcia decyduje lekarz nap odstawie przeprowadzonego badania w powiązaniu z objawami występującymi u dziecka. Zabieg operacyjny zwany adenotomią wykonuje się w znieczuleniu ogólnym i polega na całkowitym wycięciu migdałka gardłowego. Cały zabieg trwa kilkanaście do kilkudziesięciu minut i może być wykonany w trybie chirurgii jednego dnia.